Aby rozpocząć budowę dachu musimy się zastanowić jaki rodzaj więźby dachowej wybrać. Więźba dachowa jest swoistym kręgosłupem, na którym oprzemy nasz przyszły dach. Kręgosłup ten musi być oczywiście odpowiednio wytrzymały. W dzisiejszych czasach więźby dachowe robi się z drewnianych belek (więźba tradycyjna) lub z gotowych, prefabrykowanych elementów. Aby zbudować odpowiednio więźbę musimy wyznaczyć jej konieczną wytrzymałość tak aby dach nie runął nam na głowę.

Przede wszystkim musimy zmierzyć odległości między ścianami zewnętrznymi domu. Ważne jest także czy będziemy chcieli zagospodarować poddasze czy też nie (poddasze użytkowe musi być ogrzewane). Kolejnymi istotnymi miarami są: kąt nachylenia połaci dachu, rodzaj zastosowanego pokrycia (z reguły sprowadza się to do rodzaju zastosowanych dachówek) oraz warunki klimatyczne w regionie (silne wiatry czy obfite opady śniegu wymagają trwalszego dachu).

Wszystkie te czynniki istotnie wpływają na zużycie drewna, z którego zbudowana jest więźba dachowa. Częstym błędem jest sugerowanie się wyłącznie ciężarem pokrycia dachowego.  Klasyczna więźba dachowa zbudowana jest z tzw. wiązarów. Wiązary są drewnianymi elementami, które połączone są w trójkąt. Najczęściej stosuje się więźby krokwiowe, krokwiowo-jętkowe czy też płatwiowo-kleszczowe.

Najprostsza ze wszystkich jest więźba krokwiowa, jednak można ją stosować tylko kiedy rozpiętość pomiędzy zewnętrznymi ścianami domu nie przekracza siedmiu metrów. Podstawowym elementem tej konstrukcji jest para krokwi, które połączone są ze sobą w kalenicy. Długość krokwi wacha się od 4,5 do 6 metrów. Krokwie powinny być rozstawione w odstępach od 80 do 120 centymetrów, dodatkowo ich dolne końce muszą być mocowane na różne sposoby, lecz pamiętajmy o tym aby mocowanie było trwałe i dobrze wykonane.

Więźba krokwiowo-jętkowa jest zaś stosowana w przypadku rozpiętości pomiędzy ścianami zewnętrznymi, przekraczającej siedem metrów. Cała idea polega na dodatkowym wzmocnieniu krokwi dachowych tzw. jątkami. Jątki są to poziome elementy łączące pary krokwi w połowie ich długości. Rozwiązanie takie pozwala na budowę dachu nawet do rozpiętości 11 metrów. Należy jednak pamiętać, że podobnie jak w więźbach krokwiowych wszystkie obciążenia przekazywane są na ściany zewnętrzne domu.

A co zrobić jeżeli rozpiętość dachu przekracza jedenaście metrów? Należy zastosować więźbę płatwiowo-kleszczową. Do krokwi mocuje się dodatkowe podparcie, które składa się z płatwi i słupów. Całość zostaje usztywniona przez poziome kleszcze tzn. podwójne belki, które dodatkowo łączą końce słupów oraz oparte na nich krokwie. W przypadku tej konstrukcji należy pamiętać o wykonaniu wytrzymałego stropu, gdyż ciężar dachu bardziej spoczywa na stropie aniżeli na ścianach zewnętrznych.

Gdy tylko da się poczuć wiosenne ciepło, rozpoczyna się sezon budowlany.
Fundamenty domów, które zdążyliśmy zbudować jeszcze przed zimą, cierpliwie czekały aż znów się zrobi ciepło. Teraz możemy zacząć murować ściany! Ściany nośne muruje się często przy pomocy zaprawy tradycyjnej, która nie do końca jest z początku odporna na nagłe zmiany temperatury.

Ściany można chronić stosując się do kilku prostych wskazówek.
Po pierwsze “roboty mokre” (np. murowanie) zaleca się wykonywać w temperaturze przekraczającej +5 stopni C. Jak wiadomo wiosną, w nocy, mogą występować jeszcze przymrozki, które uszkodzą nasze mury. Warto skorzystać z prostej i taniej metody ich zabezpieczenia.

Metoda ta nazywa się “metodą zachowania ciepła”. Polega ona na zachowaniu wytworzeniu w murze odpowiedniego ciepła na okres, przez który zaprawa uzyska przynajmniej 20% swojej wytrzymałości. Aby tego dokonać należy przechowywać materiały do budowy w ogrzewanych pomieszczeniach. Dodatkowo warto do zaprawy dodać specjalne związki chemiczne, które przyspieszają jej twardnienie. Zaprawę należy również podgrzać przed położeniem i transportować w pojemnikach, które zapewnią jak najmniejszą utratę ciepła.

Gdy już wzniesiemy nasz mur, to warto go okryć słomianymi matami lub folią budowlaną, a następnie przykryć szczelnie deskami. W ten sposób wznoszona przez nas ściana będzie dobrze osłonięta przed wpływem czynników atmosferycznych.

Postanowiliśmy przeszukiwać dla was drodzy czytelnicy zasoby internetu i co jakiś czas wrzucać ciekawe projekty domów.
Poniżej opisany projekt znaleźliśmy na stronie muratordom.pl.

Dom posiada poddasze użytkowe, które udekorowane jest dobrze wyglądającymi detalami architektonicznymi oraz posiada odpowiednie proporcje. Wejście od frontu jest centralnie usytuowane i osłonięte okapem, który jest wsparty na obłożonym klinkierem słupie. Tuż koło wejścia znajduje się nieduża weranda, na której możemy odpoczywać w upalne dni. Na parterze domu znajdziemy obszerny salon z kominkiem oraz osobną kuchnię z aneksem jadalnym i spiżarnią. Dodatkowo w projekcie znajduje się garaż.

Cena wersji podstawowej projektu wynosi niecałe 2000 zł
Specyfikacje techniczne domu: muratordom.pl

Dzisiaj chciałbym poruszyć ciekawą kwestię. Otóż coraz bardziej zauważalna jest tendencja, w której najlepszym rozwiązaniem jest budowa domu “jak najtaniej”. Wiele firm reklamuje się w ten sposób: “tanie domy”, “tanie remonty”, “tanie cośtam”. Skuszeni tymi reklamami często decydujemy się na usługi czy też zakup materiałów tych firm…

…w czym problem? Przeanalizujmy to na przykładzie ogrzewania domu. Budujemy dom i oszczędzamy na materiałach ociepleniowych, gdyż tak jest taniej a poza tym zima nie jest bardzo długa. Kiedy jednak nam się zrobi zimno, przypominając sobie fakt, iż zaoszczędziliśmy na ogrzewaniu, beztrosko odkręcamy grzejniki na przysłowiowego “maksa” i dorzucamy do pieca ile się da. Po zakończeniu pierwszej zimy w naszym nowym domu, okazuje się, że koszty ogrzewania pokryły oszczędności z tytułu gorszego ocieplenia domu. Sytuacja niby hipotetyczna, jednak już wiele osób złapało się w taką pułapkę.

Jeżeli budujesz swój własny dom pamiętaj: dobra izolacja domu jest podstawą do oszczędności energii oraz redukcji kosztów prowadzenia domu! Dom powinien być ocieplony równomiernie, czyli ocieplamy nie tylko ściany ale też dach oraz podłogi. Zaleca się również kupienie dobrze izolowanych okien z PCV, jednak lepszym (acz kosztowniejszym) rozwiązaniem jest zakupienie nowoczesnych okien drewnianych, które gwarantują odpowiedni poziom izolacji przy zachowaniu cyrkulacji powietrza (brak wilgoci w domu - nie pleśnieją ściany). Budowa takiego domu jest wprawdzie nieco droższa, jednak zapewnia iż nakłady finansowe na jego ogrzanie będą minimalne, nasz dom staje się “energooszczędny” ;]

Coraz popularniejsza w Polsce staje się budowa domów drewnianych. Domy takie wyglądają estetyczniej, budowa ich jest prostsza, a także zapewniają większy komfort mieszkańcom aniżeli domy murowane. Warto zauważyć, iż istnieje wiele wariantów konstrukcji ścian z drewna, jednak najpopularniejsze są trzy:

Konstrukcja wieńcowa - ściana taka składa się z ułożonych poziom wieńców wykonanych z drewnianych belek, które są łączone narożnikowo. Belki mogą być okrągłe, półokrągłe lub po prostu prostokątne. Belki, które leżą na sobie łączy się zazwyczaj dębowymi kołkami, które chronią je przed przesunięciem. Tradycyjnie szczeliny pomiędzy belkami zapychało się mchem, jednak dzisiaj istnieją specjalne środki izolujące, które zapewniają doskonałą izolację termiczną domu. Ściany w konstrukcji wieńcowej stawia się na murowanych fundamentach.

Konstrukcja sumikowo-łątkowa - podstawą konstrukcji jest podwalina, która jest mocowana do fundamentu za pomocą tzw. kotew. Łątk, czyli inaczej słupy umieszcza się na podwalinie. Aby cała konstrukcja była wytrzymała montuje się słupy narożnikowe a pomiędzy nimi słupy pośrednie, tak aby stworzyć szkielet ściany. Pomiędzy słupami montuje się tzw. sumiki (małe prostokątne bale, pozwalające na dokładne wypełnienie konstrukcji), na koniec natomiast montuje się górną belkę, która znakomicie usztywnia konstrukcję.

Trzeci typ jest wariacją typu poprzedniego i jest to tzw. konstrukcja sumikowa na węgły z ostatkami. Zasady konstrukcji są takie same jak w typie powyższym, jednak sumiki łączy się dodatkowo w narożach odpowiednimi zacięciami.

Zaletami drewnianych ścian jest fakt, iż są one dużo lżejsze od murowanych a do tego doskonale ocieplają dom, gdyż całą ich grubość wypełnia izolator termiczny.

Pamiętajmy jednak, że jeżeli chcemy budować dom z drewna to powinniśmy zatrudnić fachowca, który będzie nadzorował prace budowlane. Wystarczy bowiem drobna pomyłka aby skutki były katastrofalne. Dla przykładu należy uważać aby przy nakładaniu folii paroizolacyjnej (po wewnętrznej stronie izolacji termicznej) oraz wiatroizolacyjnej (na zewnętrznym poszyciu ściany) nie zamienić ich miejscami. Skutkami takiego błędu może być trwałe zawilgocenie naszych ścian a w efekcie niszczenie naszego domu.

Własne ujęcie wody, czyli studnia warto wybudować w sytuacji gdy nie mamy dostępu do sieci wodociągowej lub gdy chcemy zaoszczędzić na podlewaniu ogrodu. Oczywiście aby uzyskać odpowiednią ilość dobrej jakościowo wody, należy właściwie zlokalizować jej ujęcie.

Studnie możemy podzielić na kopane oraz wiercone.

Studnie kopane są zdecydowane tańsze w budowie, jednak ich głębokość jest ograniczona do około 5,5 m. Może to powodować wahania ilości wody w studni. Nieduża głębokość może też być przyczyną zanieczyszczania wody w studni ze względu na bliskość gleby. Studnie takie obudowane są kręgami betonowymi. Wysokość studni zależna jest głównie od rodzaju ujęcia. Normalnie powinna wynosić on 1 metr ponad poziom grunty, chyba że zastosujemy pompę oraz hydrofor (wtedy wys. maleje do 30 cm.)

Innym rodzajem studni jest studnia wiercona, która może być zasilana wodą z głębokości do 30 metrów. Wodę pobierają pompy samozasysające (studnie do 8 metrów głębokości) lub pompy głębinowe (głębokość do 30 metrów). Przeszkodą w kopaniu głębszych studni jest fakt, iż na studnie powyżej 30 metrów potrzebne jest specjalne pozwolenie administracyjne.

Mamy już zbudowane fundamenty, czas więc nadać trochę kształtu naszemu domu, czas zbudować ściany. Rodzajów ścian jest wiele, różnią się one materiałami użytymi do budowy oraz liczbą warstw.

Warstwa nośna (mur; ściany zewnętrzne) możemy budować z następujących materiałów:

Beton komórkowy - materiał o porowatej strukturze (dobrze pochłania ciepło), miękki i lekki, bloczki można łączyć bez zaprawy w spoinie pionowej.

Ceramika Tradycyjna - słabo izoluje ciepło, dlatego też nadaje się jedynie na ściany dwuwarstwowe, ściany buduje się z pustaków oraz cegły kratówki, murowanie jest dość wolne z powodu niedużej wielkości pustaków.

Ceramika poryzowana - posiada zamknęte mikroskopijne pory, które są wypełnione powietrzem, co sprawia iż ściana zbudowana w ten sposób dobrze izoluje ciepło.

Keramzytobeton - dzięki porowatej strukturze dobrze izoluje ciepło (nadaje się do budowania ścian jednowarstwowych). Ściany można dogrzać jeszcze specjalną wkładką termoizolacyjną

Silikaty - słabo izolują ciepło (nadają się na ściany dwuwarstwowe), dzięki dokładnym wymiarom zużywa się niewielką ilość spoiny.

Inne materiały takie jak pustaki betonowe, pustaki żużlowe, prefabrykaty wielkopłytowe, bloczki gipsowe nadają się wyłącznie do budowy ścian dwuwarstwowych.

Mamy już naszą kochaną działkę budowlaną, dobrych sąsiadów oraz wymarzony projekt domu, czas więc zabrać się za budowę! Od czego zacząć? Oczywiście od fundamentów ;]

Przed jakimkolwiek kopaniem należy wytyczyć na działce budowlanej zarys naszego domu, jest to niezbędne do poprawnego wykopania fundamentów. Zarys można zaznaczyć kredą a najlepiej powbijać małe słupki i zawinąć wokół nich dobrze widoczną nitkę lub tasiemkę. Gdy już wyznaczymy obszar do kopania, trzeba z powierzchni działki budowlanej, na której będziemy kopać usunąć wierzchnią warstwę ziemi a następnie przy użyciu mikrokoparki zacząć wykopy.

Wykopy powinniśmy wykonywać na głębokość górnej powierzchni ławy fundamentowej a po ich wykonaniu należy koniecznie poradzić się geodety, aby wytyczyć linie bazowe na ściany fundamentowe. Po wyznaczeniu linii bazowych należy ustawić ławy drutowe (na narożnikach ścian zewnętrznych fundamentowych oraz ścian wewnętrznych). Po ustawieniu ław drutowych wykonujemy pozostałe wykopy pod fundamenty tzn. wyrównujemy teren oraz utwardzamy wykopy. Jeżeli nasza działka budowlana ma wysoki poziom wód gruntowych, należy fundamenty obłożyć warstwą betonu.

 Po wykonaniu pozostałych wykopów pod fundamenty musimy ułożyć zbrojenia z prętów metalowych oraz odeskować wykopy pod ławy fundamentowe. Gotowe zbrojenie wypełniamy betonem klasy B15 lub B20, wyrównujemy a następnie zacieramy ławy fundamentowe.

Czas teraz na ściany fundamentowe. Przed ich wzniesieniem warto rozplanować wszelkie ułożenie kabli oraz rur dla uzbrojenia. Po udanym wymurowaniu ścian fundamentowych (oraz ewentualnych podstaw dla kominów) musimy uzupełnić wszystkie ubytki w spoinach emulsją asfaltowo-kauczukową, po tej czynności kładziemy wszelkie instalacje, które mają znaleźć się pod podłogą.

Potem już tylko wypełniamy powierzchnie pod podłogą piaskiem (lub posypką), wyrównujemy wierzchnią powierzchnię ścian fundamentowych i kładziemy poziomą instalacje przeciw wilgoci (np. złożoną z dwóch warstw papy podkładowej opartej na osnowie z włókna szklanego lub poliestru) . Po zaizolowaniu podłogi wykonujemy pod nią dodatkowy podkład z betonu (którego grubość wynosi minimalnie 15 cm). Na koniec zasypujemy wykop od strony zewnętrznej i przy okazji zagęszczamy grunt.

Wybór projektu oraz rozmieszczenia elementów centralnego ogrzewania jest bardzo istotnym zagadnieniem przy budowie domu. Od tego wybór zależy wysokość kosztów ogrzewania oraz jego skuteczność.

Podczas planowania należy szczególnie zwrócić uwagę na rozmieszczenie oraz odległość głównego pieca od grzejników, im większa odległość tym większe ponosimy straty ciepła. Musimy pamiętać, iż należy również zwrócić uwagę na ogólny projekt domu, gdyż trzeba znaleźć miejsce na postawienie centralnego kotła (nie może on stać w salonie ;]).

Obecnie najpopularniejsze są dwa sposoby ogrzewania mieszkania: system grzejników lub ogrzewanie podłogowe. Zasadnicze różnice polegają na tym, że ogrzewanie ścienne można stosować praktycznie w każdym przypadku, ogrzewanie podłogowe natomiast może być czasami niewystarczające z powodu zbyt małej wydajności (max. wydajność cieplna 80 W/m² przy ograniczeniu temperatury podłogi do 29 stopni C).

Wyższa temperatura podłogi jest szkodliwa dla zdrowia (zaleca się nawet nie stosowanie temperatury powyżej 26 stopni C). Tego typu ogrzewanie na pewno nie sprawdzi się w słabo ocieplonych domach. W porównaniu do ogrzewania podłogowego, grzejniki o porównywalnej mocy są niewielkich rozmiarów (wystarczy grzejnik 50×50x15 cm), główną przyczyną jest to iż temperatura grzejnika może być zdecydowanie wyższa niż temperatura podłogi (ok. 70-80 stopni C). Często spotykanym rozwiązaniem jest stosowanie ogrzewania podłogowego w połączeniu z małym estetycznie dobranym grzejnikiem, który stanowi dekorację pomieszczenia.

Często przy wyborze rodzaju ogrzewania decydują walory estetyczne. Ogrzewanie podłogowe pozostaje niewidoczne oraz nie utrudnia rozmieszczania mebli w pobliżu ścian, natomiast dobrze ustawiony, nowoczesny grzejnik może mieć również dodatkowe funkcje (np. grzejnik w łazience może dodatkowo służyć za suszarkę).

Jeżeli chodzi o koszty to w dużej mierze zależą one od trybu życia mieszkańców. Przy wykorzystaniu grzejników łatwiej jest sterować temperaturą (przy pomocy zaworów), dzięki temu łatwo uniknąć przegrzania pomieszczenia oraz łatwo regulować koszty zużycia. Ogrzewanie podłogowe nagrzewa się znacznie dłużej niż grzejniki przez co jest trudniejsze w sterowaniu, jednak zapewnia równomierniejsze ogrzanie domu (ciepło od podłogi unosi się do góry i równomiernie rozprowadza się po pomieszczeniu) oraz jest tańsze w użytkowaniu aniżeli grzejniki odkręcone “na maksa”.

Ostateczny wybór warto skonsultować ze specjalistami (np. biurem projektowym w którym kupujemy interesujący nas projekt domu), gdyż wszelkie błędy popełnione przy układaniu ogrzewania są bardzo kosztowne.

Wybraliśmy już wymarzoną działkę budowlaną, odpowiada nam lokalizacja oraz sąsiedztwo, budujemy? Ale co budować i jak?
Teraz nastał czas na wybór projektu domu.

Musimy pamiętać, że przy tym wyborze nie możemy kierować się jedynie walorami estetycznymi, ale przede wszystkim funkcjonalnymi. Należy dokładnie przeanalizować swoje potrzeby oraz oczekiwania wobec przyszłego domy (oczywiście ważna jest też cena, która narzuca nam maksymalną wielkość domu).

Podstawową rzeczą, która należy wziąć pod uwagę jest powierzchnia oraz wielkość domu. Cechy te znacząco wpływają na cenę oraz koszty utrzymania domu. Jeżeli posiadamy liczną rodzinę pamiętajmy o tym, że każdy z domowników potrzebuje swojego własnego kącika, jeżeli dom ma mieć więcej niż jedną kondygnację zaleca się również umiejscowienie łazienki na każdej z nich. Oczywiście limitem jest też wielkość działki budowlanej. A może dom z garażem?

W tym miejscu przechodzimy do rozplanowania wnętrza. Najlepiej by dom był dobrze oświetlony a rozplanowanie pomieszczeń nie sprawiało problemów domownikom. Nie zaleca się wybierania projektów z tzw. pokojami przechodzonymi (pokoje, które łączą inne pokoje) gdyż są one niewygodne w urządzaniu. Należy też zastanowić się czy chcemy mieć osobną kuchnię czy też może salon z aneksem kuchennym, czy przewidujemy budowę piwnicy, garażu oraz jak duży chcemy mieć ogród.

Pozostaje jeszcze kilka spraw technicznych. Otóż musimy dopasować projekt do działki budowlanej (należy zachować ustawowe odległości murów domu od krańców działki), należy też odpowiednio nasłonecznić dom (front domu powinien być ustawiony w stronę północną) oraz oczywiście trzeba wybrać technologię budowy domu (materiały, które zostaną wykorzystane przy budowie oraz sposób w jaki będą ze sobą łączone).

Na koniec muszę przestrzec wszystkich pochopnie wybierających projekty. Należy się zastanowić kilkukrotnie i przejrzeć sporą ich ilość przed wyborem tego właściwego. Zakupiony projekt jest bardzo ciężko zmodyfikować podczas budowy (lub w ogóle nie da się tego zrobić). Także dziś zamiast do supermarketu ruszamy na wycieczkę po biurach projektowych! ;]