Aby rozpocząć budowę dachu musimy się zastanowić jaki rodzaj więźby dachowej wybrać. Więźba dachowa jest swoistym kręgosłupem, na którym oprzemy nasz przyszły dach. Kręgosłup ten musi być oczywiście odpowiednio wytrzymały. W dzisiejszych czasach więźby dachowe robi się z drewnianych belek (więźba tradycyjna) lub z gotowych, prefabrykowanych elementów. Aby zbudować odpowiednio więźbę musimy wyznaczyć jej konieczną wytrzymałość tak aby dach nie runął nam na głowę.

Przede wszystkim musimy zmierzyć odległości między ścianami zewnętrznymi domu. Ważne jest także czy będziemy chcieli zagospodarować poddasze czy też nie (poddasze użytkowe musi być ogrzewane). Kolejnymi istotnymi miarami są: kąt nachylenia połaci dachu, rodzaj zastosowanego pokrycia (z reguły sprowadza się to do rodzaju zastosowanych dachówek) oraz warunki klimatyczne w regionie (silne wiatry czy obfite opady śniegu wymagają trwalszego dachu).

Wszystkie te czynniki istotnie wpływają na zużycie drewna, z którego zbudowana jest więźba dachowa. Częstym błędem jest sugerowanie się wyłącznie ciężarem pokrycia dachowego.  Klasyczna więźba dachowa zbudowana jest z tzw. wiązarów. Wiązary są drewnianymi elementami, które połączone są w trójkąt. Najczęściej stosuje się więźby krokwiowe, krokwiowo-jętkowe czy też płatwiowo-kleszczowe.

Najprostsza ze wszystkich jest więźba krokwiowa, jednak można ją stosować tylko kiedy rozpiętość pomiędzy zewnętrznymi ścianami domu nie przekracza siedmiu metrów. Podstawowym elementem tej konstrukcji jest para krokwi, które połączone są ze sobą w kalenicy. Długość krokwi wacha się od 4,5 do 6 metrów. Krokwie powinny być rozstawione w odstępach od 80 do 120 centymetrów, dodatkowo ich dolne końce muszą być mocowane na różne sposoby, lecz pamiętajmy o tym aby mocowanie było trwałe i dobrze wykonane.

Więźba krokwiowo-jętkowa jest zaś stosowana w przypadku rozpiętości pomiędzy ścianami zewnętrznymi, przekraczającej siedem metrów. Cała idea polega na dodatkowym wzmocnieniu krokwi dachowych tzw. jątkami. Jątki są to poziome elementy łączące pary krokwi w połowie ich długości. Rozwiązanie takie pozwala na budowę dachu nawet do rozpiętości 11 metrów. Należy jednak pamiętać, że podobnie jak w więźbach krokwiowych wszystkie obciążenia przekazywane są na ściany zewnętrzne domu.

A co zrobić jeżeli rozpiętość dachu przekracza jedenaście metrów? Należy zastosować więźbę płatwiowo-kleszczową. Do krokwi mocuje się dodatkowe podparcie, które składa się z płatwi i słupów. Całość zostaje usztywniona przez poziome kleszcze tzn. podwójne belki, które dodatkowo łączą końce słupów oraz oparte na nich krokwie. W przypadku tej konstrukcji należy pamiętać o wykonaniu wytrzymałego stropu, gdyż ciężar dachu bardziej spoczywa na stropie aniżeli na ścianach zewnętrznych.